Ένα άρθρο για το γυναικείο φύλλο, τα δικαιώματά του και τη πορεία της γυναίκας στον χρόνο…

«Και δια γυναικός πηγάζει τα κρείττω» (από την γυναίκα πηγάζουν τα καλύτερα), εννοώντας την Παναγία, σημείωσε η Κασσιανή, διαφωνώντας με τον αυτοκράτορα Θεόφιλο, όταν αυτός της ανέφερε ότι «εκ γυναικός ερρύη τα φαύλα» (από την γυναίκα προέρχονται όλα τα δεινά), υπονοώντας την Εύα.

Certes, il n'y avait pas de désaccord diplomatique entre Kassiani, comme elle a réclamé sa position en tant qu'épouse de l'empereur. Cependant, sa phrase a marqué l'histoire comme une position politique qui a donné à la femme la primauté de saisir dans sa gravité et ethos ce qu'elle doit.


D'ailleurs, le cours de la femme vers l'émancipation n'était pas droit et lisse, car sa position jusqu'au 19 siècle était inférieure à l'homme. Sa mission principale dans les sociétés patriarcales était le soin de la maison et des membres plus jeunes de la famille, sans droits civils, sociaux et politiques, entièrement soumis au maître masculin. C'était plus un objet sexuel et une marchandise qu'une entité évidente, digne de respect. Le christianisme a tenté d'améliorer sa position, tandis qu'au Moyen Age, la femme reste en marge de la vie sociale, et l'incarnation du péché est considérée comme l'homme.

Pendant la Révolution française, une «approche moderne» a été mise sur la question de l'émancipation féminine. Les écrivains révolutionnaires, reconnaissant la femme comme une partie intégrante et autonome de la société, ont revendiqué pour elle tous les droits civils et politiques, avec le "Livre des Plaintes des Femmes" (1789).

Η ιδέα του φεμινισμού άρχισε να βρίσκει έδαφος και στην Αγγλία, μετά την Γαλλική Επανάσταση. Μάλιστα, η Ούλστενκραφτ έγραψε το 1972 το βιβλίο «Διεκδίκηση των δικαιωμάτων της γυναίκας». Οι ιδέες από τις οποίες εμπνεόταν η Ούλστενκραφτ διαδόθηκαν κατά το μισό του 19ου αι. από τον Τζον Σούαρτ Μιλ, ο οποίος στο σύγγραμμα του «Η υποδούλωση των γυναικών» απαιτούσε πρακτική εξίσωση: ισότητα στις αμοιβές, είσοδο σε όλα τα επαγγέλματα, νομική και πολιτική ισότητα.


Πρόκειται για τον πρώτο Άγγλο βουλευτή, ο οποίος παρουσίασε στο Κοινοβούλιο υπόμνημα για να αναγνωριστεί το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες, που από τότε αποτελούσε πάγια διεκδίκηση του φεμινιστικού κινήματος. Το 1903, η Εμμελίν Πάνκχερστ ίδρυσε την «Πολιτική και Κοινωνική Ένωση Γυναικών», της οποίας τα μέλη ονομάστηκαν σουφραζέτες (από τη γαλλική-λατινογενή λέξη suffrage, που σημαίνει ψήφος) και υιοθέτησε ένα νέο σύστημα στην ιστορία του διεθνούς φεμινισμού: την πάλη. Μετά από πολλές αναταραχές, εμπρησμούς δημοσίων κτιρίων και φυλακίσεις, οι Αγγλίδες κατόρθωσαν να αποκτήσουν το δικαίωμα ψήφου, το 1918.


Στην Αμερική, το κίνημα για την χειραφέτηση των γυναικών άρχισε το 1848 και στα πρώτα του βήματα συντονίστηκε με εκείνο για την απελευθέρωση των νέγρων.

Στην πατρίδα μας, το φεμινιστικό κίνημα εμφανίστηκε το 1868-1870, με τους αγώνες των γυναικών Καλιρρόης Κεχαγιά-Παρέν και Αιμιλία Κτενά. Σημαντικοί σταθμοί στην προσπάθεια αυτή είναι το έτος 1893 και 1894, όπου γράφτηκαν στο Πανεπιστήμιο και Πολυτεχνείο της Αθήνας οι πρώτες φοιτήτριες και το 1912, που ψηφίστηκε ο νόμος «Περί εργασίας γυναικών και ανηλίκων», με το οποίο επιτράπηκε στις γυναίκες να μπορούν να αποκτήσουν την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου.


Επιπλέον, το 1930 άσκησαν το δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές εκλογές της Θεσσαλονίκης. Το 1952, με το νόμο 2159 απέκτησαν οι γυναίκες δικαίωμα ψήφου τόσο στις δημοτικές, όσο και στις βουλευτικές εκλογές.


Μάλιστα, το 1953 εκλέχθηκε η πρώτη Ελληνίδα βουλευτής, Μαρία Σκούρα και το 1956 διορίστηκε η πρώτη Ελληνίδα υπουργός, Λίνα Π. Τσαλδάρη. Το Σύνταγμα 1975/1986 κατοχυρώνει την ισότητα ανδρών και γυναικών. To 1982, η Ελλάδα υπογράφει τη Διεθνή Σύμβαση για την Ισότητα των Φύλων και το 1983 με το ν.1329 αλλάζει το οικογενειακό δίκαιο και προσαρμόζεται στην αρχή της ισότητας των δύο φύλων.

Εν τω μεταξύ, το 1910 στην Κοπεγχάγη καθιερώθηκε η 8η Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Το 1857, την ίδια ημερομηνία στη Νέα Υόρκη οι εργαζόμενες γυναίκες ντυμένες στα άσπρα κάνουν απεργία, με αίτημα την ίση αμοιβή με τους άνδρες. Η συγκέντρωση πνίγηκε στο αίμα, αλλά ο δρόμος για ίσα δικαιώματα των δύο φύλων είχε μόλις ανοίξει.


Επιπλέον, σε παγκόσμιο επίπεδο, το 1945, με την ίδρυση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών διακηρύχθηκε στο Καταστατικό του, όπως και στην Οικουμενική Διακήρυξη Δικαιωμάτων του Ανθρώπου το 1948, η ισότητα των δύο φύλων.

Η εισαγωγή στην εκπαίδευση των γυναικών, το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι, η παραβίαση του άβατου παραδοσιακά ανδρικών επαγγελμάτων είναι τα πρώτα θετικά δείγματα του αγώνα για την χειραφέτηση των γυναικών.


Ωστόσο, το αίτημα για προώθηση της ουσιαστικής ισότητας μεταξύ ανδρών- γυναικών, εκτός από την τυπική, μέσω του νομοθετικού πλαισίου εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση. Έτσι, απαιτείται ίση συμμετοχή και εκπροσώπηση σε πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό τομέα, εφαρμογή κοινωνικών δικαιωμάτων και κυρίως αλλαγή στερεοτύπων για τις επερχόμενες γενιές.

Cet effort « pour la moitié du ciel », qui illumine le monde entier mérite d'être fait, parce que « Ou la main gar ce qu'une femme Ameinias bonne » (Il n'y a rien de plus beau que la bonne épouse), comme l'a dit Hésiode. Pour sa part, Ménandre a déclaré que « Une femme de longue juste dans le salut » (La femme est assez salut de la vie) et que « la vertu est ce qui rend sage femme Tamieion » (vertu du Trésor est femme sagace). « Si nous voulons avoir des héros, des hommes politiques et philosophes, nous devons avoir des femmes instruites, » M. Adams et Stael a noté que « la décoration d'une société dépend de la promotion de la femme. » En effet, Voltaire a déclaré que "les femmes n'ont pas créé de grandes œuvres, mais elles ont fait grandir les grands hommes".

En outre, un point de référence commun est qu'Eve a été créée par le côté d'Adam, comme indiqué dans le chapitre de la Genèse dans l'Ancien Testament. Le symbolisme de la création par Dieu était évident, car il implique que la femme n'était ni supérieure ni inférieure à l'homme. " En outre, les deux sexes sont des compagnons dans le chemin de la vie et doivent donc fonctionner dans leur vie quotidienne.


Irene Sotiriou
Journaliste, administrateur, conseiller international



Notification
iAitoloakarnania.gr
Notre objectif est de promouvoir et mettre en valeur notre patrimoine historique, notre richesse environnementale et notre tradition culturelle et culturelle. Notre objectif est d'informer les visiteurs et de faire une réelle contribution afin que la préfecture d'Aitoloakarnania devienne une destination touristique populaire.